zondag 26 juni 2016

Samenloop voor Hoop Altena

Maanden geleden, vlak na het overlijden van mijn lieve zus, hoorde ik dat er op 100 meter van ons huis een Samenloop voor Hoop (klik) zou plaatsvinden. Dat is een estafetteloop van 24 uur om geld in te zamelen voor KWF Kankerbestrijding. Als team loop je 24 uur lang rondjes op een sportveld. Dat lijkt misschien saai, maar er zijn allerlei activiteiten rond en op datzelfde sportveld georganiseerd. Allemaal met de bedoeling om geld in te zamelen voor onderzoek om kanker de wereld uit te helpen.
Omdat ik nu al drie dierbaren (mijn schoonmoeder, schoonvader en mijn zus) aan deze verschrikkelijke ziekte verloren heb, was er bij mij heel sterk de wens om hieraan mee te doen. Alleen was er één probleem: ik kan zelf niet meelopen vanwege die vervelende reuma. Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een mail naar de familie gestuurd. Zelf gaf ik mij op als vrijwilliger bij de Samenloop.
 En toen ging het balletje rollen: mijn jongste broer nam het stokje spontaan over en vroeg ook zijn vrienden- en kennissenkring om mee te doen. (lang leve de Whatsapp!) Al gauw was er een team bij elkaar en de eerste bijeenkomst werd gehouden. De naam van ons team werd De Steunzolen, een grappige woordspeling die je op verschillende manieren kunt uitleggen. Steunzolen zitten in je schoenen om beter te lopen, maar je kunt het ook zien dat mensen erop kunnen steunen. En wij steunen de KWF kankerbestrijding. Mijn broer werd teamcaptain. Het team groeide naar 25 personen in totaal. Dat betekende dat er in groepjes van 2 personen twee uur achter elkaar gelopen kon worden. We kregen ook een kraampje toegewezen, om nog meer extra geld in te zamelen. Vanuit de Samenloop kregen we ook kaarsenzakken om te verkopen. Dit zijn papieren zakken, waar kopers een wens of tekening op konden zetten. Op de avond van het evenement gingen hier kaarsen in en werden op het parcours gezet. De hele nacht brandden deze kaarsen, wat een enorme boost gaf aan de lopers en andere aanwezigen. 
Van tevoren bedachten we allerlei acties om geld in te zamelen. Bijvoorbeeld:
 Een "taartenbakservice", die € 250,00 opleverde. 
Zelfgemaakte haarspeldjes, die zowel in de voorverkoop als in het marktkraampje verkocht werden. Boeketten bloemen konden besteld worden, de winst ging naar de Samenloop. 
Een lerares uit ons team verkocht op haar school tijdens één pauze maar liefst voor € 178,00 aan broodjes knakworst. 
En tussendoor verkochten we mega veel kaarsenzakken.
En dat was alleen nog maar bij ons eigen team! 

Hieronder wil ik jullie een impressie van de hele Samenloop geven. Lees daarna nog even door voor de opbrengst. :-)))

Vrijdagmiddag om 5 uur werd de opening verricht door niemand minder dan Art Rooijakkers, jeweetwel, die presentator van "Wie is de mol"!
De vijver met de klompjes op de rand.
Er was een vijver gemaakt waarin klompjes als levensbootjes zouden drijven. Helaas was de vijver lek, hihi, en lagen de bootjes op de kant. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ieder teamlid kreeg zo'n klompje als aandenken mee. 

Een paar teamleden van ons team tijdens het lopen van de eerste ronde. 

Hier nog een paar. Je ziet wat een prachtig weer het was. 
Er waren maar liefst 37 deelnemende teams, dus je kunt je voorstellen  hoe prachtig paars het veld eruit zag met al die voorbijkomende shirts.

Ons kraampje, op het moment van de foto bemand door mijn man (rechts) en zwager.  
In ons kraampje werd ijs verkocht, wat liep als een trein (staat helaas niet op de foto afgebeeld).   Cupcakes konden gekocht worden, er kon geraden worden hoeveel sojabonen in een zak zaten. Prijs: een rondleiding in het soja-bedrijf, inclusief koffie en gebak. 
Lolly trekken = altijd prijs. En zie je de haarspeldjes, die ik samen met een teamgenoot maakte? ;-)

Het diner met de eregasten.
 Ondertussen was ik als vrijwilliger ook druk met het bedienen van de eregasten en hun introducé's tijdens het diner. Eregasten zijn mensen die kanker hebben of hebben gehad. Zij werden die hele avond en de volgende dag in de watten gelegd. Ze konden ook aan workshops deelnemen, er was een speciale tent ingericht, waar ze konden relaxen, ze konden gemasseerd worden, er was een schoonheidsspecialiste speciaal voor hen aanwezig en ga zo maar door.
Op het moment van het diner (hierboven op de foto)  was er ook een "meet and greet" met Art Rooijakkers. Maar ik wil niet te veel foto's plaatsen, vanwege de privacy van de eregasten. 

Workshop djembé met de eregasten.
Om 23.00 uur stond de kaarsenceremonie gepland. Het werd iets later, maar niet minder emotioneel. Eerst werd een gedicht voorgelezen, toen zong een zangeres een prachtig lied. Daarna begon het meest emotionele gedeelte van de 24-uurs loop. Er zou een ereronde worden gelopen, om te herdenken. Helemaal voorop liepen de eregasten met hun introducé's, voor zover ze dat wilden/konden.Van elk team liep één persoon met een fakkel de ereronde. Een koor zong a capella het lied "You raise me up".Tweeduizend kaarsenzakken stonden langs het parcours, elk met hun eigen verhaal. Iedereen was in gedachten verzonken, want iedereen kent wel iemand die getroffen is door de gemene ziekte kanker. Er werd gehuild en getroost. Dit was echt SAMEN VOOR ALLEN.

De kaarsenceremonie. Mijn zus vertegenwoordigt als fakkeldrager ons team.
Kaarsenzakken.

De volgende ochtend was er een kinderloop van 24 minuten over het parcours. De kinderen hadden ook hun best gedaan om gesponsord te worden, en vonden het een waar feestje om tussen de volwassen lopers hun steentje te mogen bijdragen. 

Kinderloop.
Opeens was het kwart voor vijf, en bijna tijd voor het lopen van de laatste ronde. Alle teams hadden geprobeerd zo compleet mogelijk aanwezig te zijn om hieraan deel te nemen. Zelf besloot ik om even geen vrijwilliger te zijn, maar teamlid van 'ons' team de Steunzolen. Dus sloot ik me aan in de lange rij lopers. Sommige deelnemers waren helemaal versleten. Ik zag een paar jongens, die elkaar ondersteunden. Zij bleken de hele 24 uur aan één stuk te hebben gelopen. Zo bizar knap!

Ook deze laatste ronde was emotioneel, want ook de vermoeidheid ging bij velen meespelen. En dan zitten tranen hoger dan normaal, merkte ik zelf ook. Ik zag een ander snikken en ja, dan houd ik het zelf ook niet droog. 
Steeds ging door me heen hoe dapper en sterk mensen met kanker zijn! Hoe veel keer ik bedankt ben door die eregasten.....terwijl het een kleine moeite was om af en toe een kopje koffie te schenken en een praatje te maken..Zo mooi! Ik moest hun bedanken voor de mooie en leerzame dag, die ik van hun kreeg!

En dan nu: de (voorlopige) opbrengst:
 € 123.245,50.
Terwijl er gehoopt was op een bedrag van € 50.000,00.

Mooier kan ik deze blog niet beëindigen.............


Misschien dat ik over een paar jaar weer zo'n mooie blog mag schrijven. Of misschien, heel misschien, is dat niet meer nodig....als de droom van KWF uit mag komen: kanker de wereld uit!



dinsdag 21 juni 2016

Poppendag: Gehaakt jurkje voor Isabel en zomers setje voor Rosita

Vandaag is het alweer poppendag: tijd voor het showen van de nieuwe kleertjes!

Allereerst Isabel. Zij kreeg een luchtig gehaakt zomerjurkje met mutsje in de mooie pastelkleurtjes lila en groen. Het is een heel gemakkelijk patroontje, ik vond het op de blog van Renates haken en zo.
Uitermate geschikt voor lekker buiten in de tuinstoel. Haken zonder nadenken..........


Toen kwam Rosita aan de beurt. Voor haar maakte ik complete set. Een genaaid bovenstuk van een vrolijke bloemetjeskatoen met een gehaakt rokje eraan genaaid, daarbij een gehaakt hoedje en om het  jurkje "netjes" te kunnen dragen maakte ik er een tricot onderbroekje bij. Het jurkje maakte ik al een aantal keren en is een eigen ontwerp, de basis van het hoedje is het mutsje van Isabel, waaraan ik een ruche haakte volgens het patroon van het rokje.




Nu ga ik jullie iets verklappen............mochten jullie soms denken dat de poppen een hele kledingkast vol hebben dan moet ik jullie teleurstellen. Er worden aardig wat setjes via mijn webwinkeltje verkocht. En laat ik dat nu helemaal niet erg vinden.Want zo is er steeds weer wat nieuws te maken en dat vind ik heerlijk. En de poppen natuurlijk ook, zij zijn dol op nieuwe kleren showen. :-))

Nu ga ik eens lekker neuzen bij de andere poppenfanaten.









dinsdag 14 juni 2016

Poppendag: zomer- en winterkleertjes

"Gaatjes breien", mijn moeder deed het zo vaak vroeger. Babyjurkjes werden er heel leuk door......
Zelf had ik het nog niet vaak gedaan. Maar toen ik in mijn stekenboek allerlei gaatjespatronen tegenkwam, heb ik de stoute schoenen aangetrokken en voor Josefien een truitje en mutsje in gaatjespatroon gebreid. Ik heb het om het uit te proberen eerst maar eens heel simpel gehouden. Per slot van rekening zijn het maar hele kleine pandjes, die ik ook onder het breien moet "ontwerpen". En dan wil ik niet dat de gaatjes me in de weg zitten bij het minderen. Ik moet zeggen dat het me helemaal niet tegenviel. 

Best wel een romantische geheel toch, het zachtgroene van het truitje en mutsje en de roze bloemenbroek?
Josefien was er blij mee. Het hangt nu te wachten voor de winter.




Voor de warme zomerdagen maakte ik een aantal badpakjes en bikini's. Van echte "badpakstof", jawel! Daar had ik nog nooit mee gewerkt. maar met een stretchnaald was het goed te doen. Lekker felroze voor een extra zomers gevoel.



Wat zullen de andere poppenliefhebbers geschreven hebben?


zaterdag 11 juni 2016

Tas en "overhemd"

Opeens schoot me te binnen dat ik jullie deze twee cadeautjes nog niet heb laten zien!

Mijn schoonzus en zwager waren in mei allebei jarig en vierden dat gezamenlijk. Daar horen natuurlijk cadeautjes bij. Maar wat moest ik nu weer verzinnen? En ze moesten het nog leuk vinden ook...........!

Het grote tassenboek werd weer tevoorschijn gehaald. En deze tas werd eruit gemaakt. Ik moet zeggen dat de maatvoering niet helemaal klopt. Het is een héle grote boodschappentas geworden. We hebben er maar bij gezegd dat ze hem niet moet volladen met alleen maar flessen frisdrank en pakken zuivel. Ik weet niet of hij dan nog te dragen is :-))


Zelf vind ik klittenband aan de binnenkant van een boodschappentas altijd erg irritant. Tijdens het inpakken van de boodschappen gaat dat steeds dicht. of je jas blijft eraan kleven. Daarom kwam ik op het idee om kamsnaps te plaatsen in de bovenkant van de tas. Staat nog leuk ook.


Op deze foto zie je nog een ander detail om de tas wat op te vrolijken.

Ja, en toen kwam de vraag al snel: wat maak ik voor mijn zwager? Een zelfgemaakt cadeautje voor een man vind ik altijd een uitdaging. 
Maar gelukkig hebben we Pinterest! Daar vond ik onderstaand idee.


Het is een handdoek, gastendoek en washandje, gevouwen als een overhemd. Lekkere fles doucheschuim erbij, zo klaar! Dacht ik!! Want het vouwen vergde nog wel wat oefening, hihi, en ook het vastmaken was een geprust met knopspelden. Op een gegeven moment was ik zo slim om de handdoek om een stuk karton te vouwen. Toen ging het beter. 

Gelukkig zag mijn zwager wel meteen wat het was.......

Maken jullie ook wel eens cadeautjes voor mannen?
Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie