zondag 26 juni 2016

Samenloop voor Hoop Altena

Maanden geleden, vlak na het overlijden van mijn lieve zus, hoorde ik dat er op 100 meter van ons huis een Samenloop voor Hoop (klik) zou plaatsvinden. Dat is een estafetteloop van 24 uur om geld in te zamelen voor KWF Kankerbestrijding. Als team loop je 24 uur lang rondjes op een sportveld. Dat lijkt misschien saai, maar er zijn allerlei activiteiten rond en op datzelfde sportveld georganiseerd. Allemaal met de bedoeling om geld in te zamelen voor onderzoek om kanker de wereld uit te helpen.
Omdat ik nu al drie dierbaren (mijn schoonmoeder, schoonvader en mijn zus) aan deze verschrikkelijke ziekte verloren heb, was er bij mij heel sterk de wens om hieraan mee te doen. Alleen was er één probleem: ik kan zelf niet meelopen vanwege die vervelende reuma. Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een mail naar de familie gestuurd. Zelf gaf ik mij op als vrijwilliger bij de Samenloop.
 En toen ging het balletje rollen: mijn jongste broer nam het stokje spontaan over en vroeg ook zijn vrienden- en kennissenkring om mee te doen. (lang leve de Whatsapp!) Al gauw was er een team bij elkaar en de eerste bijeenkomst werd gehouden. De naam van ons team werd De Steunzolen, een grappige woordspeling die je op verschillende manieren kunt uitleggen. Steunzolen zitten in je schoenen om beter te lopen, maar je kunt het ook zien dat mensen erop kunnen steunen. En wij steunen de KWF kankerbestrijding. Mijn broer werd teamcaptain. Het team groeide naar 25 personen in totaal. Dat betekende dat er in groepjes van 2 personen twee uur achter elkaar gelopen kon worden. We kregen ook een kraampje toegewezen, om nog meer extra geld in te zamelen. Vanuit de Samenloop kregen we ook kaarsenzakken om te verkopen. Dit zijn papieren zakken, waar kopers een wens of tekening op konden zetten. Op de avond van het evenement gingen hier kaarsen in en werden op het parcours gezet. De hele nacht brandden deze kaarsen, wat een enorme boost gaf aan de lopers en andere aanwezigen. 
Van tevoren bedachten we allerlei acties om geld in te zamelen. Bijvoorbeeld:
 Een "taartenbakservice", die € 250,00 opleverde. 
Zelfgemaakte haarspeldjes, die zowel in de voorverkoop als in het marktkraampje verkocht werden. Boeketten bloemen konden besteld worden, de winst ging naar de Samenloop. 
Een lerares uit ons team verkocht op haar school tijdens één pauze maar liefst voor € 178,00 aan broodjes knakworst. 
En tussendoor verkochten we mega veel kaarsenzakken.
En dat was alleen nog maar bij ons eigen team! 

Hieronder wil ik jullie een impressie van de hele Samenloop geven. Lees daarna nog even door voor de opbrengst. :-)))

Vrijdagmiddag om 5 uur werd de opening verricht door niemand minder dan Art Rooijakkers, jeweetwel, die presentator van "Wie is de mol"!
De vijver met de klompjes op de rand.
Er was een vijver gemaakt waarin klompjes als levensbootjes zouden drijven. Helaas was de vijver lek, hihi, en lagen de bootjes op de kant. Maar dat mocht de pret niet drukken. Ieder teamlid kreeg zo'n klompje als aandenken mee. 

Een paar teamleden van ons team tijdens het lopen van de eerste ronde. 

Hier nog een paar. Je ziet wat een prachtig weer het was. 
Er waren maar liefst 37 deelnemende teams, dus je kunt je voorstellen  hoe prachtig paars het veld eruit zag met al die voorbijkomende shirts.

Ons kraampje, op het moment van de foto bemand door mijn man (rechts) en zwager.  
In ons kraampje werd ijs verkocht, wat liep als een trein (staat helaas niet op de foto afgebeeld).   Cupcakes konden gekocht worden, er kon geraden worden hoeveel sojabonen in een zak zaten. Prijs: een rondleiding in het soja-bedrijf, inclusief koffie en gebak. 
Lolly trekken = altijd prijs. En zie je de haarspeldjes, die ik samen met een teamgenoot maakte? ;-)

Het diner met de eregasten.
 Ondertussen was ik als vrijwilliger ook druk met het bedienen van de eregasten en hun introducé's tijdens het diner. Eregasten zijn mensen die kanker hebben of hebben gehad. Zij werden die hele avond en de volgende dag in de watten gelegd. Ze konden ook aan workshops deelnemen, er was een speciale tent ingericht, waar ze konden relaxen, ze konden gemasseerd worden, er was een schoonheidsspecialiste speciaal voor hen aanwezig en ga zo maar door.
Op het moment van het diner (hierboven op de foto)  was er ook een "meet and greet" met Art Rooijakkers. Maar ik wil niet te veel foto's plaatsen, vanwege de privacy van de eregasten. 

Workshop djembé met de eregasten.
Om 23.00 uur stond de kaarsenceremonie gepland. Het werd iets later, maar niet minder emotioneel. Eerst werd een gedicht voorgelezen, toen zong een zangeres een prachtig lied. Daarna begon het meest emotionele gedeelte van de 24-uurs loop. Er zou een ereronde worden gelopen, om te herdenken. Helemaal voorop liepen de eregasten met hun introducé's, voor zover ze dat wilden/konden.Van elk team liep één persoon met een fakkel de ereronde. Een koor zong a capella het lied "You raise me up".Tweeduizend kaarsenzakken stonden langs het parcours, elk met hun eigen verhaal. Iedereen was in gedachten verzonken, want iedereen kent wel iemand die getroffen is door de gemene ziekte kanker. Er werd gehuild en getroost. Dit was echt SAMEN VOOR ALLEN.

De kaarsenceremonie. Mijn zus vertegenwoordigt als fakkeldrager ons team.
Kaarsenzakken.

De volgende ochtend was er een kinderloop van 24 minuten over het parcours. De kinderen hadden ook hun best gedaan om gesponsord te worden, en vonden het een waar feestje om tussen de volwassen lopers hun steentje te mogen bijdragen. 

Kinderloop.
Opeens was het kwart voor vijf, en bijna tijd voor het lopen van de laatste ronde. Alle teams hadden geprobeerd zo compleet mogelijk aanwezig te zijn om hieraan deel te nemen. Zelf besloot ik om even geen vrijwilliger te zijn, maar teamlid van 'ons' team de Steunzolen. Dus sloot ik me aan in de lange rij lopers. Sommige deelnemers waren helemaal versleten. Ik zag een paar jongens, die elkaar ondersteunden. Zij bleken de hele 24 uur aan één stuk te hebben gelopen. Zo bizar knap!

Ook deze laatste ronde was emotioneel, want ook de vermoeidheid ging bij velen meespelen. En dan zitten tranen hoger dan normaal, merkte ik zelf ook. Ik zag een ander snikken en ja, dan houd ik het zelf ook niet droog. 
Steeds ging door me heen hoe dapper en sterk mensen met kanker zijn! Hoe veel keer ik bedankt ben door die eregasten.....terwijl het een kleine moeite was om af en toe een kopje koffie te schenken en een praatje te maken..Zo mooi! Ik moest hun bedanken voor de mooie en leerzame dag, die ik van hun kreeg!

En dan nu: de (voorlopige) opbrengst:
 € 123.245,50.
Terwijl er gehoopt was op een bedrag van € 50.000,00.

Mooier kan ik deze blog niet beëindigen.............


Misschien dat ik over een paar jaar weer zo'n mooie blog mag schrijven. Of misschien, heel misschien, is dat niet meer nodig....als de droom van KWF uit mag komen: kanker de wereld uit!



7 opmerkingen:

  1. Wauw wat een speciaal blogbericht en wat knap dat je de aanzet hebt gegeven om mee te doen met deze Samenloop. Ja soms zit dat heel diep van binnen en het gevoel zegt, dat moet ik doen. Wat een bedrag hebben jullie samen gerealiseerd, echt bijzonder. Inderdaad hopelijk krijgen we deze ziekte onder controle. Heel veel lieve groetjes, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fantastisch om te lezen, wat hebben jullie je ingezet met elkaar! En wat indrukwekkend, de kaarsenceremonie.
    Het is een verschrikkelijke ziekte. Ik was nog jong, toen mijn oma de ziekte kreeg en eraan overleed. Het maakte diepe indruk. Nu komt het ook weer heel dichtbij, het 13-jarige vriendinnetje van mijn dochter heeft botkanker.
    Een prachtig bedrag hebben jullie bij elkaar gebracht!
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een geweldig prachtig initiatief ... wat een indruk moet die dag nagelaten hebben... samen sterk! Ongelooflijke opbrengst... ook dat moet voor alle deelnemers een geweldig hart onder de riem geweest zijn. Pakkend blogbericht, Jannie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat mooi, een prachtige en ontroerende blog (tranen, ook bij mij).
    Ik hoor en zie meer over dit evenement, ook in andere plaatsen. Het is bij jullie meer dan geslaagd te noemen.
    Groetjes,
    Akkelien

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wauw, wat mooi om te lezen. Ik krijg er gewoon een brok van in mijn keel. Prachtig dat je dit gedaan hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een prachtig initiatief en zoveel ingezameld, ongelooflijk! Heel knap dat je toch ook meedeed en dat jullie zoveel volk op de been kregen om mee te doen!
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie