vrijdag 25 maart 2016

Nostalgie

Allereerst: welkom, nieuwe volgers. Ik hoop dat jullie het naar je zin hebben bij het lezen van mijn blogjes.

Op de blog van Blauw ruitje zag ik hoe zij een prachtig wandkleed had gemaakt met als onderwerp: "De boerderij". Bij het zien van dit wandkleed vlogen mijn gedachten terug naar de tijd dat ik zwanger was van onze eerste zoon. Voor op de babykamer maakte ik een wandkleed met een vilten afbeelding van een boot vol dieren.

Het schoot me te binnen dat ik, toen ik een tijdje geleden de zolder opruimde, dat wandkleed tegenkwam en er een foto van maakte. Oudste is inmiddels 26 jaar en woont al een tijd op zichzelf. Daarom stuurde ik toen die foto via Whatsapp naar hem toe, zonder verdere toelichting. Zo lief, het berichtje wat ik van hem terugkreeg! Wat hij schreef weet ik nu nog: "Wat leuk, mam,  soms verlang ik terug naar die tijd....". Dat zelfde gevoel had ik ook. 
Het lijkt nog helemaal niet lang geleden dat ik met hem op schoot zat.....! En dat hij zijn eerste stapjes deed! En dat hij samen met zijn broertjes buiten speelde, een schip maakte van het klimrek wat toen in onze tuin stond. Lakens en kleden spannen, een vlag erop en daar stonden ze op de uitkijk in het "kraaiennest". 
Altijd waren mijn knijpers weg, vies of kapot :-))

En nu: een creatief mens die heel graag tekent, zeer enthousiast is, altijd in voor nieuwe dingen, en ondanks zijn impulsiviteit (hij heeft ADHD) geleerd heeft om voor zichzelf te zorgen.

Maar goed, het wandkleed. Hier komt de foto:


Het vilt is hier en daar wat verschoten en let ook maar niet op de vouwen in het kleed. Zie je die schoentjes? Dat zijn zijn eerste.....die doe je toch niet weg! 

Ook voor tweede zoon, die twee jaar later geboren werd, maakte ik een wandkleed van de vier seizoenen. Geborduurd deze keer. Tweede zoon woont nog steeds thuis en is hard aan het werk om architect te worden. Een droom die hij al zo lang heeft en waar hij hard aan moet trekken. Maar hij is een echte doorzetter! En ook een gitarist, die met enkele vrienden in een band speelt, zomaar voor de lol. Een no-nonsense figuur, nuchter in denken en doen.

Dit wandkleed hing dus bij hem boven de commode:


Ook zijn eerste schoentjes heb ik bewaard. Hij liep iets later dan zijn oudere broer en daarom hebben zijn schoentjes een iets grotere maat. :-))

De derde zwangerschap, weer twee jaar later. Weer borduurde ik een wandkleed. Dit is het kleinste van allen, maar wel het fijnste werk! Beertje Paddington was toen een hit. Net als bij tweede zoon werden hier ook de vier seizoenen afgebeeld. 
Ik weet nog dat ik hard heb moeten werken om het op tijd klaar te hebben. Het lukte maar net. Derde zoon werd drie weken voor de uitgerekende datum geboren. Op zaterdagmiddag boorde mijn man nog een gaatje in de muur van het kinderkamertje om iets op te hangen (ik geloof dat het het nachtlampje was). Het stof van het boorgaatje zou ik maandag wel opruimen. De nacht van zaterdag op zondag werd hij geboren. De kraamzorg heeft het stof op moeten ruimen :-))
Ook derde zoon woont nog steeds onder ons dak en houdt zich voornamelijk bezig met muziek maken en schrijven. Hoewel hij leert voor elektrotechniek (en ook bezig is zijn diploma HBO hiervoor te halen) is zijn grote droom om verder te gaan in de muziek. 
Toen hij nog maar een jaar of drie was, kregen wij van iemand een oud orgel. Vanaf die tijd wilde hij op orgelles. Enkele jaren heeft hij les gehad en toen bleek al meteen dat het "zijn ding" was. Hij zegt zelf: "Mam, hier kan ik mijn emoties in kwijt". 


Zijn eerste schoentjes zijn de grootste van alle drie. Hij liep dan ook beduidend later dan de andere twee. 


Supertrots ben ik op alle drie. Het lijkt zo kort geleden dat ze nog klein waren, maar nu zie ik drie kerels die weten wat ze willen. Zó verschillend, maar ik houd van alle drie evenveel!

12 opmerkingen:

  1. Waar vliegt de tijd hè. Leuk dat je al die dierbare spullen bewaard hebt.
    Groetjes
    Paula

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooie blog en natuurlijk ben je trots op je drie zonen, fijn dat ze allemaal hun weg gaan en weten wat ze willen.
    Ook het handwerk van jou, allemaal even mooi. Leuk dat het allemaal bewaard is gebleven. Tja waar blijft de tijd, ook ik met 2 volwassen kinderen vraag me dat soms af. Je zoons boffen maar met zo'n lieve ma en pa :)
    Groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pracht blog en enig die schoentjes en de mooie wandkleden!
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooie blog! Mooie wandkleden heb je voor je zoons gemaakt. Leuk dat je dat met ons deelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mooie verhalen bij je mooie kleden. Groetjes Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooie blog en zo leuk verteld. Krijg je heimwee van.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een mooie verhalen en ja de soorten wandkleden herken ik al zijn min kinderen een lichting ouder ,wat een kreatieve kinderen heerlijk mooi die herinneringen ik ben er ook dol op

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Prachtige blog! En wat leuk dat je dit nog hebt én dat je voor alle drie je zonen een wandkleed hebt gemaakt!
    Groetjes en een heel fijn Paasweekend!
    Akkelien

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Geweldig om te lezen, ja de tijd gaat snel en wat leuk dat je voor alle drie een wandkleed heb gemaakt.
    En dan die schoentjes.....zo leuk dat je die hebt bewaard.
    Van mijn zoon heb ik b.v. een speldenkussen, die ik nog altijd gebruik en die hij op school voor mij heeft geborduurd (!)
    Fijne Pasen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een leuk nostalgisch verhaal en wat een mooi wandkleed maakte je voor elk en dan die schoentjes... ik heb spijt dat ik dat niet gedaan heb. Geniet van je kinderen, probeer ik ook zoveel mogelijk te doen.
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat mooi om te lezen! Leuk dat je 3 jongens hebt en wat een talent! Mooi dat ze zich zo ontwikkelen met wat ze graag doen. Wij hebben ook 3 jongens (en daar kwamen nog 3 meiden achteraan. :-) ). Wat een andere dingen deden we toen he, qua handwerk. Ik heb ook geborduurd. Ik doe het nu alleen nog voor gezichtjes op knuffels.
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dit is echt nostalgie... heerlijk dit te lezen. En wat een prachtige wandkleden maakte je voor alledrie. Zo schattig ook die schoentjes... ik heb ze ook bewaard van alle drie. Wat een rijkdom toch hé : kinderen!
    Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie