vrijdag 22 mei 2015

Gehaakt randje rond theedoek, met patroon.

Voor mijn schoonzusje haakte ik een tijdje geleden al een paar pannenlappen, waar ik nog een theedoek met gehaakt randje bij wilde maken. Hoewel ik de theedoek al een tijdje klaar had, kon ik hem nog niet aan jullie laten zien. Ik was er ondertussen achter gekomen dat meer mensen (lees: vrienden, familie en bekenden) dan ik dacht mijn blog lezen.....Dus hield ik de foto's nog even voor me. Maar inmiddels is ze jarig geweest en heeft ze haar cadeautje ontvangen. Tijd om te showen!

.
De pannenlappen zijn mijn eigen ontwerp.
Voor het randje rondom de theedoek werd ik geïnspireerd door een prachtige rand die ik vond op het blog van Dada's Place. Maar omdat die rand veel te breed was voor een theedoek gaf ik er mijn eigen draai aan.


Het patroon zoals ik het haakte heb ik geprobeerd voor jullie uit te werken. Ik heb het heel simpel getekend, ik ben geen "patroontekenaar" (en zeker niet met de computer, hihi), maar ik hoop dat je er wat mee kan.

Eerst naai je met de festonsteek een randje langs de theedoek. Hier kunnen straks de vasten van de rand in gehaakt worden. Ik deed dat met een dunne (witte) draad Durable katoen nr. 10.

Het randje bestaat maar uit twee toeren:
De eerste toer met grijze Catania (= de rand vasten). 
De tweede toer met roze Catania.
Dat is alles. 
Zie het diagram hieronder. 


Twee samengestelde stokjes haak je als volgt:
Haak 1 stokje voor de helft af, dwz. haal de laatste lus niet door. Je houdt dus twee lussen op de haaknaald. Haak nog een stokje en haal bij de laatste doorhaling de lussen van het eerste (niet afgemaakte) stokje ook door.

Hoe je twee samengestelde stokjes haakt kun je eventueel ook hier vinden. Dat is vast gemakkelijker dan mijn beschrijving...... :-)))

O ja, nog vergeten te vermelden: ze was gelukkig erg blij met haar cadeautje!

Groetjes, Jannie

vrijdag 15 mei 2015

Een nieuwe vriend.....

Ik zal het maar eerlijk bekennen: ik heb een nieuwe vriend! Zo, het hoge woord is eruit.

Afgelopen zomer maakte ik kennis met zijn buitenlandse broer en vanaf die tijd ben ik naar hem op zoek geweest. En ik heb hem gevonden! 

Gisteren ben ik de hele middag met hem op stap geweest. Het was geweldig! Nou ja, manlief mocht ook mee.......

Ach, ik zal je even uit de droom helpen, voor je verkeerde dingen denkt.

Jaren geleden, toen onze kinderen nog alle drie mee op vakantie gingen, ontdekten we de fietsvakantie. We fietsten een prachtige route door Frankrijk, langs het riviertje de Lot. Elke dag kwamen we aan op een andere verblijfplaats (meestal een chambre d'hote). Onze bagage werd voor ons vervoerd, dus we konden heel relaxed fietsen. 

Sinds die tijd waren we verkocht: vele fietsvakanties volgden. De laatste jaren verergerde de fibromyalgie zodanig, dat het een hele opgave was om zo'n fietsvakantie vol te houden. Zelfs een ritje van een kilometer of 12 begon al een probleem te worden. Zou het dan voorbij zijn? Vorig jaar zomer, toen we een fietstocht rond de Bodensee zouden doen, huurde ik een E-bike en wat ging dat goed! Ik was verkocht. 
Voor manlief was het iets minder, want het is niet gemakkelijk om de snelheid op elkaar af te stemmen als je niet allebei een E-bike rijdt.

Dus na veel informatie inwinnen hebben we ze aangeschaft. Ja, ook ééntje voor manlief, zodat we weer dezelfde snelheid rijden, haha.

Gisteren hebben we voor het eerst weer een rondje gereden van 40 (!) kilometer. Heerlijk over de dijken. Wij wonen in het gebied tussen de rivieren, dus dat kan niet missen. 


Kijk toch eens hoe mooi het hier is.


We hadden het plan om een kopje koffie te drinken bij de speeltuin in Nederhemert. Een stukje nostalgie voor ons, want ook als kind gingen we daar geregeld heen, om te spelen natuurlijk. Er is nog weinig veranderd, zelfs de glijbaan waar wij, en misschien onze ouders ook nog wel, van af gleden is er nog. De speeltuin bestaat inmiddels 100 jaar (!) en dat werd gisteren gevierd. Al uit de verte zagen we een lange, lange rij auto's geparkeerd staan. Toen we dat zagen, besloten we om de speeltuin maar voor een volgende keer te bewaren. Met de pont voeren we over naar het vestingstadje Heusden, waar ook vast wel een kop koffie gedronken kon worden. 


Nou, dat dachten we......in Heusden was het kermis en kon je over de koppen lopen! Wat nu? We besloten om toch maar langzaamaan naar huis te fietsen en reden rammelend over de kinderkopjes door Heusden. Plotseling remde manlief en riep enthousiast: "Ik zag een leuk terrasje!!!" En óf het een leuk terrasje was. En ze hadden koffie en appeltaart met slagroom!


We hebben heerlijk zitten genieten in de zon......
Als je de foto's hieronder bekijkt, zul je dat meteen begrijpen.



Mocht je ooit nog eens in Heusden komen, ga dan koffie drinken bij het Gouverneurshuys museum.
De bediening was allervriendelijkst. Eén van de obers wist ons ook te vertellen dat die mooie roze bloeiende boom een Tamarisk is. 

Wij zijn niet in het museum geweest, maar dat kun je dan eventueel zelf ontdekken.

Je begrijpt dat ik nog veel avonturen hoop te beleven met mijn nieuwe vriend. De wereld is weer een stukje groter geworden......



donderdag 14 mei 2015

Balletpakje BabyBorn

Een heel klein berichtje van mij, omdat ik het zelf zo goed gelukt vind :-))

Voor een "balletmeisje" maakte ik op verzoek een balletpakje voor de BabyBorn. Ze wilde er graag beenwarmertjes bij. De hoofdband bedacht ik zelf.


En nu maar hopen dat ze het mooi vindt! Haar moeder in ieder geval wel.....

Oeps, het is inmiddels al lunchtijd. De tijd vliegt als je leuke dingen aan het doen bent.

Vanmiddag lekker een stukje fietsen met manlief, het zonnetje schijnt hier heerlijk. 

In de kerk kreeg ik de opdracht mee om een zegen te zijn voor de mensen die op je pad komen. Ik geef jullie dat graag mee.

Fijne dag allemaal!

maandag 11 mei 2015

Moederdag cupcake

Ik heb het van niemand vreemds....handwerken is mij met de paplepel ingegoten. Ik weet nog dat ik voor het eerst achter de naaimachine mocht, ik zal een jaar of zeven geweest zijn. Thuis hadden we het niet breed en daarom was mijn moeder praktisch ingesteld. Oude lappen werden omgetoverd tot poetslap. Die eerste keer achter de naaimachine mocht ik dan ook een DWEIL omzomen....en mijn best dat ik daarop gedaan heb.
Enfin, ik was besmet met het handwerkvirus. En dat is altijd zo gebleven, hoewel het een tijdje op een laag pitje heeft gestaan. Ik ben blij dat ik het terug heb, hihi.

Maar goed, mijn moeder is een Grote op handwerkgebied. Onze kleding werd vroeger bijna altijd door haar gemaakt, zowel naaien als breien. De laatste jaren is ze ook weer aan het haken geslagen. Mijn moeder is een echte doorzetter! Hoewel ze niet heel veel meer ziet probeert ze steeds weer nieuwe patronen uit, haar loep in de aanslag! Pas geleden kreeg ze de tip om over haar gewone bril een leesbril te zetten. Ik weet niet zeker of ze die al heeft aangeschaft, maar het zou me niet verbazen.

Voor Moederdag maakte ik voor haar een speldenkussen in de vorm van een cupcake. Het idee had ik van de dames van inhaken. Ze haakten een brocante taartje. Helaas kon ik zo'n taartvormpje nergens op de kop tikken, dus bedacht ik zelf maar iets. Het taartje moest bij mij een stukje groter, en dat heeft me een zondagmiddag puzzelen gekost. Maar ik vond het zo ook wel aardig gelukt. Met het boekje "Taartjes haken" erbij was het een leuk cadeautje.  En mijn moeder kan ook weer aan de slag. Komt ze ook weer op een leuke manier van haar restjes katoen af.....


zaterdag 9 mei 2015

Weer een toilettas!

En de teller staat op acht! Ja, alweer een toilettas.....

Misschien een beetje saai om te laten zien, maar ik heb er weer eentje gemaakt, deze keer voor de vriendin van middelste zoon. Ze was afgelopen week jarig en vroeg een reisgids over Andalusië. Van de zomer gaan ze samen naar Estepona. Ze hebben daar een appartement gehuurd mét huurauto en willen dolgraag de buurt verkennen. Ze zijn beiden graag actief in de vakantie en willen zo veel mogelijk zien en meemaken. Daar helpt zo'n boek natuurlijk  uitstekend bij. 

Ja, en daarom kon ik het niet laten om ook voor haar een toilettas te maken, als knipoog naar de vakantie. Ze wist er natuurlijk niets van en dat maakte haar reactie heel leuk: "Yes, nu heb ik er ook eentje......ik had er nog geen. En ze zijn zo handig!"

Ik gebruikte voor haar toilettas rustige kleuren, want ik weet dat ze daar van houdt. Natuurlijk naaide ik mijn eigen labeltje mee. (Heeft ze tenminste een echte "Jannies Hobbyhoek" toilettas).


Voor manlief, mijzelf en onze drie zoons maakte ik ze een tijd geleden al en het blijken ontzettend fijne, royale toilettassen te zijn. Uit eigen ervaring spreek ik, als ik zeg dat ik er al mijn spulletjes in kwijt kan. Eenmaal op de plaats van bestemming plaats ik de toilettas in de badkamer en zet er alles rechtop in Zo kan ik de spulletjes zonder enig gezoek meteen uit de tas pakken (en natuurlijk weer op hetzelfde plekje terugzetten).

Het grappige is, dat een tante van haar, die ook op haar verjaardag was, er nu ook ééntje wil hebben, dus ik ga nog even door....hihihi. Maar ze blijven ook zo leuk om te maken! 
En super praktisch in gebruik. Nou, wat wil je nog meer. :-D


Groetjes, Jannie

woensdag 6 mei 2015

Buien en stoffenwinkel.

Hebben jullie ze gezien vanmiddag? Natuurlijk hebben jullie ze gezien.....het zijn er zo veel en ze zijn zo heftig! 

Ik heb het natuurlijk over de buien die over ons land trekken. Wat is dat toch met het weer tegenwoordig? Jongste zoon zei het pas geleden nog: "het weer wordt steeds extremer".  En gelijk heeft hij, daar hoef je geen natuurkundige voor te zijn. 

Maar wat kan het prachtig zijn: zo'n donkere, dreigende lucht! Vanmiddag, onderweg naar mijn favoriete stoffenwinkel, heb ik ervan genoten! 



Toen ik op de dijk reed was er zowel vóór als achter me een bui in aantocht. Eventjes heb ik de auto geparkeerd om een paar fotootjes te schieten. Weet je wat ook heel mooi is? Het gele koolzaad onder zo'n donkere hemel in het weidse landschap. Helaas kon ik daar geen foto van maken, het was iets te gevaarlijk om op de Provincialeweg te stoppen, maar anders.....

Net toen ik bij de stoffenwinkel aankwam barstte de bui los. Hagel, regen, bliksemflitsen en wind.....beter maar even in de auto blijven. En weer een paar fotootjes maken.




Inmiddels ben ik veilig thuisgekomen. Zelfs op mijn eigen oprit heb ik moeten wachten om naar binnen te kunnen door (alweer) een hoosbui. Maar ik ben goed geslaagd. Voorlopig weet ik weer wat ik doen kan.



vrijdag 1 mei 2015

Kip.

Zal ik jullie mijn kip eens laten zien???  :-))))
Dan moet ik ze eerst even uit de struiken lokken, ze is namelijk niet moeders mooiste.....


Maar laat ik bij het begin beginnen. Augustus vorig jaar opende bij ons in de buurt een nieuw zwembad haar deuren. Niet echt bijzonder natuurlijk, maar ze hebben daar een warmwaterbad. In de krant las ik dat er onder begeleiding van een fysiotherapeut hydrotherapie zou worden gegeven. Voor mensen met reuma zou dit heel plezierig zijn. Dus ik dacht: "precies iets voor mij", en gaf mij op. Omdat het georganiseerd werd via de ReumaPatiëntenVereniging (RPV), moest ik daar wél lid van worden. Geen probleem, dan doe we dat toch! 

Nu zul je denken: wat heeft dat met die kip te maken? Nou, dat zal ik je vertellen. Toen ik eenmaal lid geworden was, kreeg ik ook regelmatig uitnodigingen voor andere door de RPV georganiseerde activiteiten. Waaronder: een workshop keramieken! De workshop bestond uit twee middagen: één waarbij je ging "kleien" en één voor het glazuren. Twee middagen plezier voor het luttele bedrag van € 5,00, incl. materiaal en koffie!

De eerste middag kwam ik erachter dat ik beter met naald en draad ben dan dat ik kan kleien. We moesten allemaal een kip maken....was de bedoeling. Maar het gekke was dat ik aan het einde van de middag ook een aantal walvissen, schalen en asbakken voorbij zag komen, hihi! Ikzelf heb me keurig netjes aan het onderwerp gehouden, hoewel het meer op een bijna opstijgende duif met kam leek! Maar ik had nog de hoop dat het met het glazuren nog wel wat kon worden. 

Nou, niet dus! Kijk maar naar het resultaat (en je mag gewoon lachen,hoor)


Snap je nou waarom de kip zich verstopt had!. Het was de bedoeling dat het een mooie, gele kip zou worden, met bruine vlekken en vleugels, en een mooie, glimmende rode snavel, lellen en kam. Met die gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen week mijn kip ophalen. Wat heb ik gelachen toen ik het eindresultaat onder ogen kreeg! Eén troost: als ik naar de andere werkstukken keek was het niet veel beter. 

Maar goed, als er weer eens een workshop komt weet ik zeker dat ik me weer opgeef. Ik heb twee ontzettend leuke middagen gehad en weer een aantal nieuwe mensen leren kennen. 

En natuurlijk laat ik het resultaat dan ook weer aan jullie zien. Hebben jullie ook nog wat te lachen!

P.S. En nu niet gaan zeggen dat het een mooie kip is, hè. :-)))



Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie