vrijdag 1 mei 2015

Kip.

Zal ik jullie mijn kip eens laten zien???  :-))))
Dan moet ik ze eerst even uit de struiken lokken, ze is namelijk niet moeders mooiste.....


Maar laat ik bij het begin beginnen. Augustus vorig jaar opende bij ons in de buurt een nieuw zwembad haar deuren. Niet echt bijzonder natuurlijk, maar ze hebben daar een warmwaterbad. In de krant las ik dat er onder begeleiding van een fysiotherapeut hydrotherapie zou worden gegeven. Voor mensen met reuma zou dit heel plezierig zijn. Dus ik dacht: "precies iets voor mij", en gaf mij op. Omdat het georganiseerd werd via de ReumaPatiëntenVereniging (RPV), moest ik daar wél lid van worden. Geen probleem, dan doe we dat toch! 

Nu zul je denken: wat heeft dat met die kip te maken? Nou, dat zal ik je vertellen. Toen ik eenmaal lid geworden was, kreeg ik ook regelmatig uitnodigingen voor andere door de RPV georganiseerde activiteiten. Waaronder: een workshop keramieken! De workshop bestond uit twee middagen: één waarbij je ging "kleien" en één voor het glazuren. Twee middagen plezier voor het luttele bedrag van € 5,00, incl. materiaal en koffie!

De eerste middag kwam ik erachter dat ik beter met naald en draad ben dan dat ik kan kleien. We moesten allemaal een kip maken....was de bedoeling. Maar het gekke was dat ik aan het einde van de middag ook een aantal walvissen, schalen en asbakken voorbij zag komen, hihi! Ikzelf heb me keurig netjes aan het onderwerp gehouden, hoewel het meer op een bijna opstijgende duif met kam leek! Maar ik had nog de hoop dat het met het glazuren nog wel wat kon worden. 

Nou, niet dus! Kijk maar naar het resultaat (en je mag gewoon lachen,hoor)


Snap je nou waarom de kip zich verstopt had!. Het was de bedoeling dat het een mooie, gele kip zou worden, met bruine vlekken en vleugels, en een mooie, glimmende rode snavel, lellen en kam. Met die gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen week mijn kip ophalen. Wat heb ik gelachen toen ik het eindresultaat onder ogen kreeg! Eén troost: als ik naar de andere werkstukken keek was het niet veel beter. 

Maar goed, als er weer eens een workshop komt weet ik zeker dat ik me weer opgeef. Ik heb twee ontzettend leuke middagen gehad en weer een aantal nieuwe mensen leren kennen. 

En natuurlijk laat ik het resultaat dan ook weer aan jullie zien. Hebben jullie ook nog wat te lachen!

P.S. En nu niet gaan zeggen dat het een mooie kip is, hè. :-)))



6 opmerkingen:

  1. Neee, ik lach niet hoor, ik vind het een aandoenlijk lief kipje! Ik zou héél zuinig op haar zijn, want zo'n kip maak je maar één keer! :-)
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb je verhaal met een glimlach gelezen! En die kip? Ondanks de 'kam'(meer een soort kroon) vind ik het net een muis met een afgebeten staart, Maar wat het leukste is? Je hebt er zelf plezier in!
    Misschien een tip: wijk een volgende keer ook rustig van de 'opdracht' af. Ja, of niet, anders hebben we niks meer te lachen!
    Groetjes,
    Marian

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mag ik wel zeggen dat het een schattig kippeke is? Vind ik in ieder geval! En Janneke ... "oefening baart kunst"..."geduld is een mooie deugd"...:-))) Volgende keer maak jij een prachtig keramieken schaal! Zeker weten! (ik denk trouwens dat dat makkelijker is...een schaal?)
    Fijn weekend en knuffel aan het kippetje!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach, het is best een lief plofkipje.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, wat een grappige kip! Het lijkt me erg leuk om zoiets eens te maken, zeker met een groep waar het gezellig is.
    Ik hou wel van workshops, dan maak je dingen die je zelf nooit zou bedacht hebben.
    Ik vond het in ieder geval erg leuk om te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een kip kan je er toch best in herkennen hoor, zeker een kind denk ik ;-). De volgende workshop ben je weer van de partij en dan doe je gewoon je eigen ding zoals die anderen, komt vast in orde.
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie