woensdag 11 februari 2015

Doopjurk

Jongste zoon heeft vandaag een fotosessie. Omdat hij direct uit school doorgaat naar de fotograaf wilde hij zijn colbertje en zijn witte (door mij mooi gestreken) overhemd meenemen.....in een plastic tas!
Dat leek mij niet zo'n goed idee, dus toog ik naar de zolder om de kledinghoes van de zuinig bewaarde doopjurk af te halen, voor één dagje.

En dan komen als vanzelf de herinneringen van de doopjurk. 


Alle drie onze zoons zijn erin gedoopt. Nee, het is er geen waarin óf mijn man óf ik in zijn gedoopt. Die waren helaas beiden niet bewaard gebleven. Dat heb ik altijd jammer gevonden en daarom bewaar ik deze zo zuinig. Want misschien wordt dit vanzelf een exemplaar wat een aantal generaties meegaat..... De wens van mijn helaas te vroeg overleden schoonmoeder.


Toen onze oudste zoon geboren is, gaf zij deze doopjurk met de woorden: "Het is wel de bedoeling dat die in de familie blijft". Hiermee zei ze eigenlijk dat ze het zo jammer vond dat er geen "oude" doopjurk meer was en dat het haar wens is dat deze wel generaties lang gebruikt gaat worden. Mijn schoonmoeder was een vrouw die veel praatte, maar heel weinig over haar gevoelens zei. Dat heb ik later, toen ze overleden was, pas bedacht. Jammer, want als ik wat meer had aangedrongen had ik ze misschien veel beter leren kennen. Wel hadden we een goede verstandhouding, hoor. Ze stond altijd voor ons klaar.
Toen ze al heel ziek was en in het ziekenhuis lag, heeft ze me bedankt "voor alles wat ik voor haar had gedaan". Op dat moment vond ik het vreselijk dat ze dat zei, want het voelde als een afscheid. En later bleek, dat het dat ook was. Een paar weken later overleed ze. Ik koester deze woorden dan ook in mijn hart. 

Als ze dit stukje zou lezen, zou ze vereerd zijn....maar dat niet laten merken, denk ik. 


Wat zal het geweldig zijn dat, als we gezegend worden met kleinkinderen, deze doopjurk gebruikt gaat worden! En dan niet omdat het zo'n mooie traditie is, maar met de hoop dat de kleinkinderen de waarde van het dopen echt leren kennen.....en Gods kinderen mogen zijn.

 Net zoals ik dat ook voor mijn kinderen bid. 


Vanavond wordt  de doopjurk weer opgeborgen in de kledinghoes. Voor later....


11 opmerkingen:

  1. Koester de mooie herinneringen Jannie! Ze zijn zo waardevol!
    Ook bij ons is de doopjurk verdwenen.... Die van onze dochter bewaar ik, net als jij in de hoop dat deze ooit voor onze kleinkind(eren) gedragen kan worden. Want natuurlijk hoop je dat je kinderen in je voetsporen zullen blijven wandelen, dat ze de weg naar God blijven zoeken en vinden! hoe vaak hoor je niet anders! Dat is een groot verdriet voor ouders.... Dan is een goed bewaarde doopjurk ook niets waard...
    ik hoop dat je me begrijpt!
    Groetjes,
    Marian

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, Marian, ik begrijp je....daarom ook dat gebed op het tegeltje. Loslaten is moeilijk.
      Liefs, Jannie

      Verwijderen
  2. Beautiful!
    You can show it off at my link up today :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Blijf je herinneringen maar koesteren en dromen over je doopjurk. Helaas heb ik niet zo'n exemplaar in huis, mijn kinderen zijn in gewone kleding gedoopt (even goed denk ik).
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker weten, Rita, het zit hem niet in de jurk...

      Verwijderen
  4. Dit is wel een hele mooie doopjurk... hier zullen niet alle kleinkinderen gedoopt worden denk ik... oudste is niet voor de kerk getrouwd... jongste wil dat dan weer wel... Maar kleinkinderen zijn hier nog lang niet aan de orde... (zeggen de dochters...) Toch koesteren hoor die jurk!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtige herinneringen! Ik zou niet weten of mijn doopjurk er nog is... Toch 'ns aan m'n moeder vragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi geschreven en ik hoop dat hij ooit nog weer gebruikt wordt Onze doopjurk is nog in de familie. Heel veel kleinkinderen van mijn moeder zijn er in gedoopt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kippevel....wat je schreef over je schoonmoeder. Prachtige doopjurk hoor, wees er maar zuinig op, wie weet.....Mijn zoon is gedoopt in de doopjurk van mijn familie, gekocht door mijn oma, ik was de 1e van haar kleinkinderen die er in ben gedoopt, en mijn zoon het 1e achterkleinkind. Mijn nicht kreeg 8 kinderen dus daar is 't ie blijven hangen denk ik....
    groetjes, Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een prachtig blogstuk!
    warme groet,
    Christel

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel mooi geschreven. Wij hebben er twee in de familie.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie