maandag 22 september 2014

Zorgen.....

In dit blogbericht schreef ik over de wandeltocht voor Pink Ribbon. Mijn zus was toen  net klaar met de chemokuren en nog aan het revalideren. Maar ze liep hem uit en wat was ik trots op haar!

Ze ging door met revalideren en het ging steeds beter. Haar conditie was weer helemaal op peil, haar haren begonnen weer te groeien en ze genoot van het leven. Ongeveer een maand geleden kreeg ze haar driemaandelijkse controle. Alles leek helemaal oké en over drie maanden zou ze pas weer op controle moeten terugkomen.

Een week of drie geleden echter begon ze over te geven. Een flinke buikgriep dacht ze zelf. En ook de huisarts ging daar in eerste instantie van uit. Met een paar dagen moest het over zijn. Maar het ging niet over en ze werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Onderzoeken volgden en er bleken uitzaaiingen in de hersenen te zitten............
Meteen werd alles in gang gezet en een behandelplan volgde. Ze zou snel bestraald worden. Met medicijnen kon ze weer voedsel en drinken binnenhouden. Ze ging weer naar huis. Tot afgelopen vrijdag. Ik was samen met mijn man op bezoek gegaan en je zag ze achteruit gaan. Na een paar keer aandringen mocht ik het ziekenhuis bellen en daar is ze weer met spoed opgenomen. Ze moest tot vandaag wachten voor de eerste bestraling en die heeft ze gehad. Maar ze is echt vreselijk ziek, en wil momenteel zelfs geen bezoek. 
Ik loop hier met een knoop in mijn maag rond, Het kan alle kanten opgaan. Zal ze de bestralingen kunnen ondergaan? (ze moet er nog vier!!) Zal het effect hebben? We weten het niet.
Wat heb ik al veel gebeden..... Dat is het enige wat we momenteel kunnen doen. Willen jullie meebidden???


Het spijt me dat dit een emotioneel blogbericht is. Ik heb ook getwijfeld of ik het wel zou plaatsen, maar misschien krijg ik daardoor wat lucht. Ook zullen jullie nu begrijpen dat het misschien even wat stiller is bij mij. 


10 opmerkingen:

  1. Oh Jannie wat een vreselijk triest nieuws... ik ben geen bidmens maar mag ik gewoon duimen en een kaarsje branden dat de therapieën aanslaan?
    Zo erg voor jullie... een collegaatje van me heeft net hetzelfde nieuws gekregen eind augustus... net hetzelfde verhaal. Neem maar rustig de tijd voor je zus... Heel, heel veel sterkte meiske!
    Lieve groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Natuurlijk mag je dit ook plaatsen, wat een schrik, wat een spanning. Weet hoe het voelt na het ziek zijn van mijn vader. Ik bid voor jullie.
    Warme groet, Christel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat erg, wij bidden ook mee Jannie. Enkele jaren geleden was het ook niet zo best met onze zus, tot op heden gaat
    het nog goed, maar het heeft zo'n impact op ons gehad. Heel veel sterkte hoor.
    Liefs, Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel veel sterke Jannie! Ik zal een kaarsje voor jullie branden. Groetjes, Lotte

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een zorgen, Jannie! Heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Natuurlijk mag je zulke dingen met ons delen!!!
    Als ik in de put zit plaats ik daar ook wel eens een berichtje over...
    Maar wat vreselijk dat ze zo ziek is! Wat zal ze het moeilijk hebben! En jullie staan er dan wel niet letterlijk (omdat ze geen bezoek wil hebben) omheen, maar jullie omringen haar met jullie liefde en gebeden! Ik weet het zeker!!
    Ik zal zeker proberen om voor haar te bidden! Een wonder is altijd mogelijk!
    Er is er Een die uitkomst kan geven! Hij wil er om gevraagd zijn!!
    Smeek maar veel of er uitkomst mag komen!!!

    Heel veel sterkte meid! Voor jullie allemaal, maar je zus in het bijzonder! Zij moet dit allemaal ondergaan!

    Lieve groet,
    Marian

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dit is zo erg. Heel veel sterkte. Ja, ik wil wel bidden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het helpt altijd om het te delen Jannie, ook al is het emotioneel nieuws! We gaan jou en je zus hierin steunen zoveel we kunnen want dit is echt wel zorgelijk nieuws dat jullie kregen, maar je moet afwachten, het enige wat je kan doen en hopen dat het goedkomt. Vreselijk en dat duurt verschrikkelijk lang, dat weet ik uit ervaring, had ook ooit borstkanker 20 jaar geleden en elk jaar opnieuw is de controle bang afwachten, dat blijft. Als ze de bestralingen aankan en er zelf tegen wil vechten komt je al een heel eind! Dan kan het alleen maar goed gaan. We gaan allemaal mee bidden of een kaarsje branden en mee duimen. Veel sterkte!
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel veel sterkte Janny. Wat voel je je dan machteloos. Vooral uitzaaiingen naar de hersenen toe. Heel veel sterkte om deze periode door te gaan. Ja, ik wil ook voor jullie bidden.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je een bericht achterlaat, ik lees ze met plezier.
Groetjes, Jannie